ساده بگیریم که بگذرد

همه میگن دوستی که توی سختی های زندگیتون کنارتونه دوست خوبیه! ولی به نظر من اگه میخوایید دوست واقعیتونو بشناسید یه اتفاق خوبی که براتون افتاده رو باهاشون در میون بذارید. اون موقعس که حتی کسی که غمخوار روزای سختتون بوده از شادی شما ناراحت میشه و سرد برخورد میکنه!تو این شرایط متوجه میشید دوستیِ کسی که اول مجازی بوده و تاحالا ندیدینش و شاید ماهی چند بار صحبت کنید خیلی عمیق تر و صادقانه تر از کسی هست که سالهاس دوستتونه و تقریبا هرروز میبینیدش :) همیشه عمق دوستی مهمه نه مدت زمانش.الی دوست عمیقم مرسی که خوبی :)...

+این گرد قرمز سیبه! تا حالا سیب قرمزی که توشم قرمز باشه ندیده بودم! طعم ترش داشت و تا یکساعت بعد از خوردنش احساس میکردم مسمومم کردن و ممکنه یه دفعه تموم کنم!+تمام ذوق و شوق دانشگاه رفتن من به کل از بین رفت! اونم در همون جلسه اول که مجبور شدم قبل از طلوع افتاب برم بیرون و هوای سرد! و وقتم نبود برگردم لباس گرم بپوشم! و درسهای سخت و استرس پاس نشدن! محیط نا آشنا! من تنها! خلاصه کاش قدیم بود و دختر دیپلمه شاخ بود و اگه لیسانس داشت انگار دکتری داشت! ...